ten
Yosunlara bağlıyız.
Önce boğulmayı öğrendim, sonra nefes almayı.
Kanla tanıştım doğarken, sıkışıklığı öğrendim.
Düştüm, ağladım, kırıldım, kırdım ve büyüdüm.
Sevdim, aldatıldım ve öldüm.
Ben miras bırakmanın derdindeyim.
Tenler önemsiz bence çünkü kendi tenimi bile
Otuzunda tanıdım..
Mesela kaç ben varmış sırtımda, kaç kambur, kaç yara izi...
Giz gibi.
Varsaydığımız noktalar, yarım kalan şaraplar gibiyiz.
Bekledikçe güzelleştirmek yerine, çürüdü insan.
Geriye yazdıklarımız, yaşattıklarımız kalsın.
Belki o zaman özgür ölür insan.
Yorumlar
Yorum Gönder