kıyametimi bekliyorum


Sokak ortasında çıplak koşan insanlar gördüm. 
Nefesi kesilene kadar içen sarhoşlar.
Buzul yanması gibi, peçete satan kadının elleri. 
Eskisi gibi değil artık hiç bir şey. 
Ne sokak sanatçıları kaldı ne de simitçiler. 
Mahalle aralarındaki ufak bakkallara uğrayan bir çocuk gibiyim. 
Belki salam kaşar sıcaklığı kalmıştır diye bekliyorum bir semtte. 
Kendimden uzaklaştıkça, geçmişe yöneliyorum. 
Ve kayboluyorum. 
Ne ara geçti koskoca "otuz" sene ve ben neden detaylardan sadece masum olanları hatırlıyorum? Yarını yokmuş gibi yaşıyorum. 
Herkes gibi eve kapattım kendimi, kıyametimi bekliyorum.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

sağır

herkes

ipteki kadın