ütopya


Bir yanılgının devamı gibiyiz aslında. 
Nereye gitsek, aynı yerde karşılaşıp, aynı kaçak tebessümleri atıyoruz birbirimize. 
Neyi istesek, yelkovanla akrebin kurbanı oluyoruz. 
Ve en çokta yanlış zamanları seviyoruz. 
Çünkü doğru zamanların insanları değiliz biz. 
Yenilgi ve yanlışlardan ders çıkartıyoruz. 
Sonra diyoruz ki, belki de en güzeli bu. 
Çünkü tüm teoriler ve tezler çürütülüyor bir bir. 
Benim onu sevdiğim, ama onun beni sevdiğini düşünmesi gibi. 
Ve düşüncelerimin sesli sessiz tüm kâfiyelerden kaçması. 
Uyaksız bir adam, ne kadar ayak uydurabilir ki zaten zamansızlığa ? 
Zaman her şeyi götüren, ayrı zamanda her şeyi getirendi. 
Tek yanlışım, uzun zamandır duran bir saati izlemişim, geç anladım. 
Gözlerim o denli dalmış ki gülümsemesine, hiç geçmez sanmıştım. 
Geçermiş.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

sağır

herkes

ipteki kadın