ucuz insan topluluğu


Bir ışık var gözlerimin içinde, karanlığın sonrasından gelen. 
Bir şehir var. 
Denizi katletmiş seneler önce, dalgasında boğulduğum bir fırtına. 
Doğum sancısı gibi. 
Bir devir var, bozuk plak gibi kendini tekrarlayan. 
Yaptığım hatalar var benim. 
Bazen, gözlerimle görüp, ben nasıl bu kadar körmüşüm dediğim. 
Kendini pazarlayan insanları bile sevmişim. 
Ama tüm aşklarıma cinayet süsü verildi benim. 
Ben sadece sevmiştim. 
Hem de sevginin anlamını bilmeyen ucuz insanları bile.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

sağır

herkes

ipteki kadın