suya doymadan önce
Ucuz bir yatağın yanındaki kırık sehpa bile değerliydi sanırım ikimizden de.
Ne seviştiğimizden bir şey anladık, ne sustuğumuzdan.
Ne kadar hızlı tükettik.
Sokaktan gelen çocuk gibi açtık sanki suya.
Ne kıymetsizlik, suya doyduktan sonra.
Her başlangıçta bir bitiş aramak.
Her şeyin sonuna hemen gitmemiz gerektiğini anlatmamalıydı oysa.
Ne güzel gülerdim bir zamanlar.
Gözlerindeki kaz ayaklarını bile severdim.
Ayaklarını sevdiğim kadar.
Ne güzeldim bir zamanlar.
İkimizde sokağa çıkmadan ve bize susamadan önce.
Hatta eve dönene kadar güzeldik senle.
Suya doymadan önce.
Yorumlar
Yorum Gönder