nadas


Nadasa bıraktım kendimi, 
Kendi kuraklığımdaki sessizliği dinliyorum. 
Gitmek her zamanki gibi bir eylem. 
Ben, her gidişe bir tebessüm ekliyorum. 
Ağlamaktan yorulan bir çocuk gibi, bırakıyorum kendimi. 
Tüm kazandıklarım, ve kaybettiklerimle birlikte. 
Sessizliğimi en güzel yanına bakıyorum. 
Sessizliği asla duyamazsınız. 
Sadece var olmayan bir eyleme verilen isim sessizlik. 
Sessizlik ruh halim gibi yoran bir uğultu. 
Ne var ne de yok diyebiliriz. 
Sadece inanabiliyoruz. 
Hem de olmayan bir şeye. 
Doğmamış çocuğa isim koymak bizimkisi. 
Belki doğar, büyür, kirlenir ve ölür diye. 
Hem de sessizliği hiç duymadan. 
Sadece bir uğultuyla. 
Islık çalar gibi.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

sağır

herkes

ipteki kadın